ALEKSANDER ZAŁĘSKI (23.07.1942 – 15.06.2022)

 

 

 

Urodził się 23 lipca 1942 roku w Staszowie. Był absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Tarnowskich Górach.   W   latach   1967-68   w   Ośrodku   Szkolenia   MO   w   Łodzi ukończył kurs techników dochodzeniowych, a w roku 1990 uzyskał uprawnienia eksperta technik audiowizualnych.

W   latach   1967-1973   pracował   jako   technik   kryminalistyki w Komendzie Powiatowej MO w Grodzisku Mazowieckim, w latach 1973-1997 był ekspertem fotografii kryminalistycznej w Zakładzie Kryminalistyki   KGMO,   a   następnie   w   Centralnym   Laboratorium Kryminalistycznym   KGP.   W   latach   1998-2002   był   ekspertem fotografii   kryminalistycznej   w   Laboratorium   Kryminalistycznym

Generalnego Inspektoratu Celnego w Warszawie. Był   autorem   wielu   artykułów   oraz   reportaży   w   „Gazecie Policyjnej”, „Gościńcu”, „Fotokurierze” i „Gazecie Rembertowskiej”, a także fotografii w publikacjach książkowych, m.in. „Ukraiński ślad Katynia”(1995),  „Stan  wojenny   w  Polsce”  (1999),  „Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich”  (2000),  „Muzeum Katyńskie w Warszawie”  (2001),  „Z dziejów Policji woj. śląskiego 1922-1939”  (2002).   Był   autorem   zdjęć   do   ponad   150   katalogów z   dziedziny   malarstwa,   rzeźby   i   grafiki.   Był   współpracownikiem Pracowni Konserwacji Muzeum Narodowego, Zamku Królewskiego, Związku Polskich Artystów Plastyków, Muzeum Literatury i Muzeum Historycznego. Od 1970 roku współpracował z Wojewódzkim Biurem

Wystaw Artystycznych (później Stołecznym BWA).

W   1991   roku   był  członkiem   polskiej   ekipy   rządowej   na pierwsze ekshumacje do Charkowa i Miednoje oraz w 1995 roku ekipy Rady Ochrony Pamięci Walki i Męczeństwa Katyń – Miednoje. Miał   w   swoim   dorobku   liczne   autorskie   wystawy fotograficzne, m.in. „Dowody zbrodni” (Muzeum Wojska Polskiego 1991),  „Pamiętamy”  (Muzeum Katyńskie 1994),  „Charków, Katyń, Miednoje – na Nieludzkiej Ziemi” (Warszawa, Kalisz, Olsztyn, Piła, Tymbark, Łęczyca, Rembertów, Myślenice 2008), „Józef Wybicki – twórca   Hymnu   Narodowego”  (Muzeum   w   Tomaszowie Mazowieckim 2011).

 

Olek miał w swoim życiu dwie pasje: fotografię i turystykę. Do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego wstąpił 30 lipca 1958 roku. Był członkiem Koła PTTK Warszawa Mokotów, wiceprezesem Koła PTTK nr 325 przy MSW, długoletnim członkiem Koła PTTK „ZER-ki” przy Zakładzie Emerytalno-Rentowym MSW, a ostatnio członkiem Koła PTTK nr 8 – Klubu Górskiego „Orły” przy Komendzie   Stołecznej   Policji.   Był   także   członkiem   Polskiego

Towarzystwa  Tatrzańskiego;  w  1981  roku  wchodził  w skład   tzw.

grupy założycielskiej PTT.

 

W turystyce resortowej nieprzerwanie przez 35 lat (1987-2022) był członkiem Rady ds. Turystyki, a potem Komisji Turystyki w   resorcie   spraw   wewnętrznych   i   wykonywał   dokumentację fotograficzną   z   wszystkich   imprez   turystycznych   organizowanych przez tę Komisję – od I Seminarium „Turystyka w Resorcie Spraw

Wewnętrznych”   w   Krakowie   (12-15   marca   1987   r.),   poprzez

Ogólnopolskie   Rajdy   Szlakami   Walk   Żołnierzy   WOP   /późniejsze Rajdy „Szlakami Obrońców Granic”; oficjalnie stanowisko kronikarza Rajdu utworzono na XVIII Rajdzie w Bieszczadach w 1989 roku/ oraz   Ogólnopolskie Spotkania Turystyczne Policji /aktualnie Rajdy Służb   Mundurowych   resortu   spraw   wewnętrznych/   począwszy   od I   Ogólnopolskiego   Rajdu   Tatrzańskiego   Policji   w   1992   roku w Zakopanem.

 

Odznaczony   m.   in.   Złotym   Medalem   Opiekuna   Miejsc Pamięci Narodowej (1992), Honorowym Medalionem Pamięci Pieta-Miednoje 1940 (2011) i  Złotym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP za wybitne zasługi w upowszechnianiu prawdy katyńskiej (2011), a   także   Złotą   Honorową   Odznaką   PTTK   (1989),   Złotą  Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” UKFiT (1997) i Odznaką

„50 lat w PTTK” (2008).

 

Cześć Jego pamięci !